web analytics
Dinsdag terug naar Chicago

Dinsdag terug naar Chicago

Dinsdag  was weer een reisdag, van Seattle terug naar Chicago. Met de metro eerst naar Sea-Tac Airport.

Met United Airlines van 4.40 werd het allemaal wat later. Om ongeveer 9 uur ‘s avond plaatselijke tij op Chicago O’Hare. Vervolgens om ongeveer 10 uur in de avond in downtown. De metro in Chicago bestaat uit oud materieel. Niemand kijkt op van brandlucht en beperkte rookontwikkeling.

Eenmaal buiten was het even naar adem happen. In de tussenliggende dagen was de temperatuur gedaald naar -12 graden celcius. De kou in Chicago is bovendien vrij venijnig, het leek al snel -24.

Na ruim een half uur lopen ingechecked bij Hotel Knickerbocker Chicago. Dit hotel had ik voor vertrek uit The Drake Hotel geboekt. Daar ontdekte ik de volgende dag dat Hotel Knickerbocker schuin tegenover was. Niet al te veel zoeken dus. En een verblijf in dezelfde sfeer van de jaren van Al Capone.

Maandag in Seattle

Maandag in Seattle

Seattle is een literaire stad, de stad van de Grunge en een culinaire stad. Ook komt Seattle voor in boeken en films. Toch ben je er met ruim een dag rondkijken wel klaar. Het is vooeal de omliggende wildernis de de moeite waard moet zijn.

Ik was er dan ook al vanaf vrijdagavond. En op zaterdag en zondag ben ik al naar de legendarische markt bij Pikes Place gelopen. Met de bijzondere vishandel Pure Food Fish-Market. Bestellingen, waaronder hele zalmen, worden daar door de lucht gegooid en opgevangen.

En natuurlijk de eerste vestiging van Starbucks. Het Koffietentje uit de jaren ‘70 dat is uitgegroeid tot een grotere koffie-multinational dan Douwe Egberts. Iedere dag staat er een rij van 50 tot 75 wachtenden. Vooral voor foto’s op social media.

Ik ben maandag naar de docks gelopen waar de goudzoekers vertrokken en weer aankwamen, als ze geluk hadden. Daar is ook Ivar’s Fish Bar. Al vanaf 1938. Bij Ivar, zelf is hij er niet meer, een prima fish and chips gegeten met Cayun kruiden.

fish and chips

Ivar was een grote vriend van de zeemeeuwen. Bezoekers worden met een bord gestimuleerd hun vis met de met de meeuwen te delen. Maar vooral niet met de duiven.

Seagulls Welcome

 

Verder veel rondgelopen en uiteindelijk via de Space Needle weer naar het hotel. De Space Needle is samen met Pike’s Place de toeristische attractie van Seattle.

Zondag in Seattle

Zondag in Seattle

Een mistige en regenachtige zondag in Seattle. Deze dag ook weer hoog en droog in het Washington State Convention Center doorgebracht. Meer over hetzelfde en nog meer ontspannen. Het was natuurlijk zondag.

Catering, dwz voor lunch, was het hele weekend buiten de deur. Bij Chipotle Mexican Grill is het  altijd in de rij staan. Helemaal tussen de middag. Ondertussen geleerd dat je de app moet gebruiken. Kan je je tasje met burrito bowl of wat dan ook gewoon ophalen zonder in  de rij te staan.

Om een uur of drie ‘s middags alles weer afgelopen en heb ik het Convention Center verlaten. Op pad naar de Rub with Love Shack voor een salmon burger. Salmon burgers zijn waarschijnlijk de enige burgers die behalve lekker, ook gezond zijn.

Lees Meer Lees Meer

Weekend in Seattle

Weekend in Seattle

Met het weekend in Seattle kwam zaterdag eindelijk wat nodige rust. Niet meer ‘s nachts werken en wel wat beter slapen. Maar niet te lang. Het is wel reizen om te leren en niet om op het strand te liggen. Daar is het weer ook niet naar natuurlijk.

Lees Meer Lees Meer

The Arctic Club Seattle

The Arctic Club Seattle

Vrijdagmiddag vanuit Chicago aangekomen bij The Arctic Club Seattle. Binnen hetzelfde land was dat ruim vier en half uur vliegen en twee tijdzones verder. Het verschil met Nederland is hier 9 uur. Dat wil zeggen dat alles hier 9 uur later is.

Vanaf Seattle Tacoma Airport, afgekort als Seatac, was het eenvoudig om met de metro tot vlak bij het hotel The Arctic Club Seattle te komen. Buiten de metro wel over de junks en daklozen stappen. Maar dat zijn hier over het algemeen geen mensen waar je bang voor hoeft te zijn. Genoeg politie in de buurt ook op een vrijdagavond.

Lees Meer Lees Meer

Chicago

Chicago

Vandaag, vrijdag, weer op Chicago O’Hare International Airport. Een ingewikkeld vliegveld, vooral als je moet overstappen. Nu begin ik me al  thuis te voelen, net is in de stad Chicago overigens. En dat na een dag te hebben rondgelopen. De kou was even wennen.

Erg vriendelijke en vrolijke mensen. De tekst van Sinatra’s My Kind of Town is niet uit de lucht gegrepen. Chicago blijkt wat architectuur betreft een bijzondere Amerikaanse stad te zijn.

Chicago is geen touristenstad

Chicago is geen touristenstad gelukkig. Tenminste niet in deze tijd van het jaar. De kou is ijzig, vooral door de meestal harde wind die vanaf Lake Michigan door de stad blaast.  Het is nergens druk, behalve tussen de middag als alle werkenden gaan lunchen. Overal is het dan vol en staan mensen in de rij. Van de MacDonalds tot duurdere restaurants.

De locatie vlak aan het lake Michigan is ook bijzonder. Lake Michigan is een van de Great Lakes, meren met een grotere oppervlakte dan bv Nederland.

Gangsters

Chicago roept nog steeds de associatie met ouderwetse gangsters op. Het was ook niet niets hoe Al Capone in de jaren van de drooglegging een groot deel van het stadsbestuur en de politie in zijn zak had. De echte ‘Scarface’ was echter moeilijk te veroordelen. Uiteindelijk werd Al Capone aangepakt door de vrijwel even legendarische politie inspecteur Elliot Ness. Ness was ongevoelig voor corruptie en stond aan het hoofd van het team dat dat de bijnaam The Untouchables kreeg. Door problemen met de Belastingdienst tot een gevangenisstraf veroordeeld.

The Drake Hotel

Het was al donker toen ik bij The Drake Hotel aankwam. Volgende ochtend was er een geweldig uitzicht over Lake Michigan. The Drake Hotel is een iconisch hotel in Chicago. De geest van Al Capone schijnt hier ‘s nachts nog rond te waren

Het onsite Coq D’or was het tweede café dat na de afschaffing van de drooglegging weer een vergunning kreeg om alcohol te schenken.

Terug naar Blairgowrie

Terug naar Blairgowrie

Vrijdag ging het van Alyth terug naar beginpunt Blairgowrie. Na aankomst in het duister was daarmee de Cateran Trail afgerond. Geen overnachting in kasteel of Country House, maar een van de goedkoopste hotels van het dorp.

Langste etappe van de Cateran Trail met uiteindelijk ruim 32 kilometer. Dit met flink wat klimmen en dalen door de heuvels ten noorden van Alyth, ging het via  the Bridge of Cally terug naar Blairgowrie. Ondanks voorspelde regen hebben we de hele dag geen regenkleding nodig gehad.

Afwisseling

De Cateran Trail bleek een erg afwisselende route te zijn. Het lopen van deze route heeft bovendien meer inzicht gegeven in de redelijk ingewikkelde geschiedenis van Schotland.

 

Zoals eerder gezegd loopt de route van de Cateran Trail via de routes die de Caterans (notoire veedieven rond 1600) gebruikten. Vrijwel iedereen was in die tijd gewapend in Schotland.

Iedere dag biefstuk

In het gebied van de Black Angus staat biefstuk vrijwel altijd op het menu. Na Argentine moet dit volgens mij de beste plaats zijn om biefstuk te eten (niet uit de roomboter natuurlijk).

Naast biefstuk ook genoten van fazant, grouse, hert, haggis en zalm bij het avondmaal.

Van Kirkton on Glanisla naar Alyth

Van Kirkton on Glanisla naar Alyth

Alyth was de volgende stop op de route van de Cateran Trail. Na een prima ontbijt in het Glenisla Hotel (two eggs on toast) gingen we weer op pad. Een wat langere maar vrij eenvoudige route.

Dit deel van de Cateran Trail ging omhoog via moorland zuidelijk van Kirkton of Glenisla en gaf hier en daar mooi uitzicht. Vervolgens via paden en tracks naar het dorpje Alyth.

Na ongeveer 30 kilometer lopen konden we ons melden bij het Lands of Loyal Hotel. Even het dorp in geweest daarna. Vervolgens terug naar het hotel voor het diner.

Dress code in the country

Dress Code is ‘In the country’ gelukkig niet snel een probleem. Wat modder meedragen lijkt soms zelfs status bevorderend te zijn. Natuurlijk liefst wel uitdoen bij de voordeur. Eigenlijk zoals in Wales vorig jaar, toen we aankwamen bij Mellinton Hall Contry House.

Dining room Alyth

Geweldig diner in het Lands of Loyal Hotel; gerookte Schotse zalm en als hoofdgerecht weer Black Angus sirloin van de grill.

Ondanks de spoken prima geslapen. Alleen een keer wakker geworden toen er ‘s nachts op de deur geklopt leek te worden 🙂

Breakfast

Ontbijt is in de UK een stuk belangrijker dan op het continent. Full English breakfast, of hier in Schotland een full Scottish Breakfast, benaderd wat we in NL als warme avondmaaltijd zouden beschouwen.

Breakfast in het Lands of Loyal Hotel was de volgende ochtend ook niet mis. Een van de opties was gerookte Schelvis met gepocheerde eieren, en toast natuurlijk.

Naar Kirkton on Glanisla

Naar Kirkton on Glanisla

Naar Kirkton on Glanisla was het flink doorstappen vanaf Dalmunzie Castle. Gelukkig is dat precies wat we willen doen.

Just another day in the Highlands. Omhoog, een stukje omlaag.Weer verder omhoog. Modder, gravel, bos, weiland, onrustige koeien. En de hele dag buiten in zon en regen. Met meestal flink wat wind.

Lees Meer Lees Meer

Dalmunzie Castle – Van Kirkmichael naar Spittal of Glenshee

Dalmunzie Castle – Van Kirkmichael naar Spittal of Glenshee

De tweede etappe van de Cateran Trail zou dinsdag wat steviger worden. In de winter niet te doen zonder pickel en stijgijzers … Viel uiteindelijk enorm mee. We waren vroeg genoeg in de buurt van Dalmunzie Castle om de standing stone bij het kerkje van Spittal of Glenshee te bezoeken.

Spittal of Glenshee standing stone
De standing stone bij het kerkje van Spittal of Glenshee.

Lees Meer Lees Meer