Coronacroniek, een blog postings met Corona op de achtergrond, het kon niet uitblijven.

De post hieronder gaat over mijn reis naar Noorwegen waar ik mee zou doen aan de Birkenbeiner ski marathon. En de terugreis via Zweden en Duitsland een paar weken later, tijden de eerste Corona-crisis van 2020. Die ski marathon ging uiteindelijk niet door.

De foto hierboven is genomen in Zweden.

On the road

Vol goede moed vertrok ik begin maart met de auto vanuit Nederland richting Noorwegen. De bedoeling was om in de omgeving van Lillehammer mee te doen met de Birkenbeiner Rennen. Een jaarlijkse ski marathon in de omgeving van Lillehammer.

Vanaf Kiel ging het met de ferry naar Oslo. Een overtocht van ongeveer 20 uur. Voordat de ferry in haven van Oslo was aangemeerd kwam via de mail het bericht dat de Birkenbeiner Rennen dit jaar in verband met het Corona-virus niet door zou gaan. Het begin van een Coronacroniek was gezet.

Jammer, maar geen heel erg grote verrassing, gezien kort daarvoor in andere landen vergelijkbare events waren gecanceld. Zelfstandig langlaufen was nog wel mogelijk. En dat zou ik normaal ook hebben gedaan in de aanloop naar de dag van het event. Geen al te groot probleem, zover …

Coronacroniek sratogan gell en wipes

Ook zonder pandemie is dit handig om bij je te hebben op reis.

Geen douanecontrole bij aankomst in Oslo deze keer. Gewoon meteen vanaf de ferry doorrijden via een opvallend leeg terminal terrein. Rustig aan van Oslo naar Lillehammer gereden. Na een eerste rondje op de nieuwe ski’s ingecheckt bij het Scandic Hotel in Hafjell, iets ten noorden van Lillehammer.

Coronacroniek – Iedere dag slecht nieuws

Weer kwam er slecht nieuws, de ferry tussen Oslo en Kiel zou minstens tot 28 maar uit de vaart zijn. Inderdaad, in verband met de corona-uitbraak.

De volgende dagen ieder middag flink kunnen langlaufen. Aan het slechte nieuws kwam vervolgens geen einde. Dit nieuws zag ik pas aan het eind van de dag wanneer ik in het hotel mijn MacBook opende. Het werd duidelijk dat een verslagje van deze reis een coronacroniek zou worden.

route bordje aan boom

Mijn Noors is nog niet goed genoeg om volledige zinnen te volgen. Maar ‘corona-virussen’ in het nieuws op de autoradio klonk negatief.

In het weekend verhuisd van Hafjell naar Lillehammer. Het sport-hotel in Hafjell was al vrijwel leeg. Hotel Breiseth in Lillehammer herbergde naast mij nog twee a drie andere gasten. Positief was dat ik mijn favoriete kamer bleek te hebben.

Tot en met vrijdag toen nog een week van werken en langlaufen voor de boeg. Praktisch was ik in quarantaine. Iets wat ik formeel ook zou moeten zijn, maar volgens het hotel kon ik gewoon gaan en staan waar ik wilde zo lang ik geen griep zou hebben.

De laatste vrijdag de afstand vd skimarathon gedaan. Geïmproviseerd, doordat de meeste routes niet meer onderhouden werden. Helemaal geen slechte tijd.

Thuisreis

Vervolgens diende zich operatie thuis-reis aan. Zaterdag eerst van Lillehammer naar Zweden. Het was immers duidelijk dat de ferry van Oslo naar Kiel voorlopig niet zou varen.

Na een uur of vijf rijden ingecheckt in het hotel in  het Zweedse plaatsje Säffle. Vervolgens maandag weer naar Helsingborg, iets boven Malmo. Vanuit Helsingborg gaat een korte ferry naar Denemarken.

Om uitsluitsel te krijgen over een doorgang zou je je moeten melden bij de Deense grensovergang. Met de kans de volgende ferry weer terug te moeten nemen. Er gingen alleen enkele vrachtwagens over.

Rostock

Nooit gedacht dat ik daar nog eens zou komen, en bovendien tijdens een pandemie. Maar de ferry Trelleborg – Rostock bleek nog te varen. Dat viel mee. Anders zou deze Coronacroniek waarschijnlijk een stuk langer zijn geworden.

De ferry naar Rostock is vooral een cargo-ferry. Naast mij gingen slechts 5 andere personenwagens aan boord. Verder een paar honderd vrachtwagens.

‘s Avonds om een uur of half tien in de haven van Rostock van de boot. Na een kort gesprek met de Duitse politie over wat precies de plannen waren verder naar het hotel in Rostock.

Hannover

Vanuit Rostock vervolgens naar Hannover. Dit is een van de Duitse steden die bekend staan om de beurzen op het gebied van alles en nog wat. Het hotel dat ik geboekt had lag ook in het beursgebied.

Uiteraard waren ondertussen alle beurzen en andere bijeenkomsten geschrapt. Het beursgebied, dat volgens mij groter is dan de hele stad, was vrijwel uitgestorven. Op een beursgebouw na. Dat was ingericht als Corona ziekenhuis. De tenten en ambulances van het Rode Kruis maakte het een vrij macaber beeld.

Rustig op de weg

Van Hannover naar huis was het zaterdag rustig op de Autobahn. In Nederland niet, maar toch iets minder druk dan normaal.

Autobahn

Met een intelligente lock-down nu al wat weken aan het thuiswerken, of thuis aan het werken of thuis werken. Tot zo ver deze eerste Coronacroniek.

Tijdens de lock-down genoeg tijd voor: