web analytics

Archief van
Maand: oktober 2018

Stad van oude industrie en vernieuwende muziek

Stad van oude industrie en vernieuwende muziek

Manchester is een grote stad met erg grote oude gebouwen. Verder is het een ruwe industriestad. Niet vreemd omdat hier het begrip ‘industrie’ eigenlijk is begonnen. De Industriële Revolutie had destijds nog meer impact op de samenleving dan het internet nu.

Een grote stad dus, geen verfijnde kunst of mooie parken hier.

Lees Meer Lees Meer

Everyday is like Sunday

Everyday is like Sunday

Zondag was met de contributers day (was tot vroeg in de middag) de laatste dag van WordCamp. Leuk en informatief, maar alles was wel een beetje sloom. Het nummer Every Day is like Sunday zat van te voren al in mijn hoofd, en ik raakte het niet kwijt 🙂

Halloween

De hele binnenstad was ‘s middag flink in Halloween stemming. Dat heb ik zelfs in Vancouver nooit zo meegemaakt. Leuk, veel zombies, dansen spoken en andere griezels op straat. Alles met veel muziek.

Echte zombies

Echte zombies zijn overigens een epidemie aan het worden in Manchester. Deze zombies zijn drugsverslaafden die ‘Spice’ of ‘K2’, een synthetische cannabis, gebruiken. Gebruikers van deze middelen zitten, liggen of leunen in een coma in vreemde houdingen op het voetpad tussen het winkelend publiek terwijl het steenkoud is.

Apple Store

In de Apple Store een uitleg gekregen over hoe de nieuwe (?) iPad werkt met een pencil (of digitaal potlood of pen). Op WordCamp zag ik wat mensen werken met Samsungs en iPads met een pen, en dat zag er goed uit. Over reinventing the old gesproken 🙂

De readingroom van de bibliotheek was jammer genoeg gesloten in verband met een event. Gelukkig had ik zondag ook niet veel te werken.

‘s Avond een hamburger van de Burger King gekocht (dat was geen goed idee). Verder zitten internetten en werken in het café van het hotel, met uitzicht op straatniveau. Zoals nu, maandagavond.

Hilton Status

Volle liften vaak in in een druk hotel als het Hilton natuurlijk. Er zijn er zelfs drie. Het personeel gebruikt afzonderlijke liften.

Status in de Hilton lift wordt over het algemeen afgemeten aan de hand van etages. Hoe hoger de etage hoe beter 🙂  Ik heb zelf natuurlijk niets met met status of uiterlijk vertoon. Het zijn observaties.

Excuse me …
WordCamp Manchester

WordCamp Manchester

Zaterdag was de eerste dag van WordCamp Manchester. In een notendop; een hele dag luisteren en praten over WordPress, internet, Google, en het werken als zzp’er of klein bedrijfje.

Bij deze WordCamp geen gratis T-Shirt (kleine tegenvaller voor mij als verzamelaar) maar wel een prima (‘vegan’ met gluten-vrije opties) lunch.

Dag vliegt voorbij. Voor wie er geen genoeg van kan krijgen is er aan het eind van dag ook altijd nog een WordPress party. Meestal erg gemoedelijk met mensen in alle vormen , maten,  culturen,  genders (en daartussen).  Zelf heb ik nog andere hobby’s naast werk. Om een uur of vijf hield ik de Campus van Manchester Metropolitan University voor gezien.

Bierhobby

Bier is bier voor de meeste mensen. Je proeft het op een gegeven moment en het is niet echt lekker. Niet verwonderlijk, het is meestal een zg lager uit een fabriek met een beetje een metalige nasmaak. Mijn eerste biertje smaakte in ieder geval niet naar meer.

Reiventing the old

Het is een beetje reinventing the old. Maar sommige zg craft brewers maken nu geweldig bier.  Vol met hops, die vroeger vooral werden toegvoegd om het bier te concerveren gedurende lange zeereis naar India. Degelijk bier is veelal troebel en lijkt bijna op een groente sapje van hops (of hoppen).

Een Tales of Woe IPSA in de taproom van Track Brewery

Cloudwater

De brouwerij Cloudwater in Manchester maakt geweldig bier. Geen kratjes of pilsjes spul hier.  Ze hebben een taproom (hip en kaal cafe ) in hun brouwerij.

Bij Track Brewery is het nog meer basic. Daar wordt een paar keer per week bier getapt tussen de bierketels.

Manchester – Back in the south of the north of England

Manchester – Back in the south of the north of England

Binnen een week weer terug in Manchester. Ik had zelfs het contante geld van een paar dagen geleden nog op zak.

Deze keer voor WordCamp. Zakelijk dus, of beter gezegd bedrijfsmatig leren. Manchester is als een wat rauwe industriestad, geen aanrader voor een gezellig ‘weekendje weg’.

Wel een aanrader voor wie geïnteresseerd is in de Industriële Revolutie. Maar dat valt waarschijnlijk meestal niet in te passen in een gezellig weekendje weg.

Het vooral de historie van muziek en voetbal dat enkele toeristen naar deze stad trekt. Er is zelfs een vrij fors voetbal-museum. 

Lees Meer Lees Meer

Manchester – Bakermat van de Industriele Revolutie

Manchester – Bakermat van de Industriele Revolutie

Full English breakfast overgeslagen daze ochtend in Manchester.

Met nog een paar uur de tijd hebben we de Central Library bezocht. Jammer genoeg niet genoeg tijd om naar het Museum of Industry te gaan.

Manchester is de bakermat van de Industriële Revolutie. Op dat gebied is ook in het straatbeeld nog erg veel te zien. Ook de eerste ontmoeting tussen Karl Marx en Friedrich Engels zou hier hebben plaatsgevonden plaatstgevonden. Hun werk werd vooral beivloed door de uitwassen van de Industriële Revolutie.

Lees Meer Lees Meer

Eindpunt Prestatyn

Eindpunt Prestatyn

Vrijdagmiddag bereikten we na uiteindelijk 13 dagen lopen het officiele eindpunt van Offa’s Dyke Path. Op 182 mijl (293 kilometer) lopen vanaf ons beginpunt in Chepstow.

De laatste etappe had nog enkele kuitenbijters in petto. Onder andere nog een rondje over de laatste toppen van flinke heuvels aan de rand van het plaatstje Prestatyn. Prima dag, droog en zo nu en dan zelfs wat zon.

Lees Meer Lees Meer

Langste dag – Van Llandegla naa Bodfari

Langste dag – Van Llandegla naa Bodfari

Vorige week vrijdag was volgens het Cicerone gidsje de zwaarste dag van het Offa’s Dyke Path. Deze donderdag bleek dat toch te overtreffen. It was very very farry to Bodfari.

Een lange dag van stevig klimmen (altijd het liefst zo snel mogelijk) en dalen.

Gelukkig waren we donderdagochtend een uur eerder op pad dan normaal. Doordat het designers-huisje self-catering was, hebben we het hele ritueel van het breakfast kunnen overslaan.

In de community store van Llandegla hebben we ’s morgens nog een paar reepjes gekocht. In de ochtend leek het al een zonnige dag te worden.

Eerst rustig omhoog door weilanden en karrensporen. Maar rond lunch-time was het gedaan met gewoon wandelen.

Na enige tijd zien we links in de verte van ons de bergen van Snowdonia en voor ons de Ierse Zee. Vanaf de Jubilea Tower of Moel-Famau zagen we later in het oosten ook Liverpool liggen.

Wifi?? No, 4G 🙂

Niet overal is wifi. Landelijke gebieden in de UK blijken ADSL en kabel of glasvezel te hebben overgeslagen. Mobiel internet via 3 en ondertussen 4 G is hier vrij algemeen.

4G mast

Nog een klein stukje

Ook aan de langste dag kwam een einde. We logeerden in een prima B & B aan de buitenkant van Bodfari. Was nog wel even ruim een kwartier heen en terug lopen om te eten in de plaatselijke pub. Maar de Dinorben Arms was de moeite waard aan het eind van de dag.

Disigners-huisje in Llandegla

Disigners-huisje in Llandegla

Vanuit Chirk liep de route vandaag naar Llandegla. Bij het ontbijt afscheid genomen van onze Zwitserse vrienden. Voor hen was Chirk het eindpunt om vervolgens via Londen naar huis te treinen.

Het begin van de dag was relatief vlak en snel. Daar kwam na verloop van tijd verandering in.

Lees Meer Lees Meer

Van Llanymynech naar Chirk

Van Llanymynech naar Chirk

Na een eenvoudig doch voedzaam ontbijt in The Crossed Keys zijn we dinsdagochtend vanuit Llanymynech op pad gegaan richting Chirk.

Eenvoudig breakfast …

Tochtje kwam uit op 27 kilometer, door klimmen, dalen, modder etc een dagvullend programma. Fijne wandeldag. Echt herfstweer met in de loop van de middag wat zon.

‘s Avonds ingecheked in The Hand Hotel in Chirk. In de lobby kwamen we later opnieuw twee wandelaars uit Zwitserland tegen die we voor het eerst hadden gesproken in Mellington Hall.

Easy

Easy

Maandag liep de route langs de river Severn en voor een groot deel via het jaagpad langs het hoger gelegen Montgomery Kanaal. Ongeveer 23 kilometer van Welshpool naar Llanymynech.

Min of meer een rust-dag door het vlakke karakter van de route. Ook wat het weer betreft was het rust-dag. Geen geen regen van betekenis. Wel opvallend kouder vergeleken met eerdere dagen.

Onderweg kwamen we langs en door enkele ondergelopen weilanden. Nat, maar gelukkig verder zonder problemen.

Onderkomen in The Crossed Keys in Llanymynech is basic. Maar droog, warm en er is internet.