Vorige week vrijdag was volgens het Cicerone gidsje de zwaarste dag van het Offa’s Dyke Path. Deze donderdag bleek dat toch te overtreffen. It was very very farry to Bodfari.

Een lange dag van stevig klimmen (altijd het liefst zo snel mogelijk) en dalen.

Gelukkig waren we donderdagochtend een uur eerder op pad dan normaal. Doordat het designers-huisje self-catering was, hebben we het hele ritueel van het breakfast kunnen overslaan.

In de community store van Llandegla hebben we ’s morgens nog een paar reepjes gekocht. In de ochtend leek het al een zonnige dag te worden.

Eerst rustig omhoog door weilanden en karrensporen. Maar rond lunch-time was het gedaan met gewoon wandelen.

Na enige tijd zien we links in de verte van ons de bergen van Snowdonia en voor ons de Ierse Zee. Vanaf de Jubilea Tower of Moel-Famau zagen we later in het oosten ook Liverpool liggen.

Wifi?? No, 4G 🙂

Niet overal is wifi. Landelijke gebieden in de UK blijken ADSL en kabel of glasvezel te hebben overgeslagen. Mobiel internet via 3 en ondertussen 4 G is hier vrij algemeen.

Nog een klein stukje

Ook aan de langste dag kwam een einde. We logeerden in een prima B & B aan de buitenkant van Bodfari. Was nog wel even ruim een kwartier heen en terug lopen om te eten in de plaatselijke pub. Maar de Dinorben Arms was de moeite waard aan het eind van de dag.