web analytics
Chicago

Chicago

Vandaag, vrijdag, weer op Chicago O’Hare International Airport. Een ingewikkeld vliegveld, vooral als je moet overstappen. Nu begin ik me al  thuis te voelen, net is in de stad Chicago overigens. En dat na een dag te hebben rondgelopen. De kou was even wennen.

Erg vriendelijke en vrolijke mensen. De tekst van Sinatra’s My Kind of Town is niet uit de lucht gegrepen. Chicago blijkt wat architectuur betreft een bijzondere Amerikaanse stad te zijn.

Chicago is geen touristenstad

Chicago is geen touristenstad gelukkig. Tenminste niet in deze tijd van het jaar. De kou is ijzig, vooral door de meestal harde wind die vanaf Lake Michigan door de stad blaast.  Het is nergens druk, behalve tussen de middag als alle werkenden gaan lunchen. Overal is het dan vol en staan mensen in de rij. Van de MacDonalds tot duurdere restaurants.

De locatie vlak aan het lake Michigan is ook bijzonder. Lake Michigan is een van de Great Lakes, meren met een grotere oppervlakte dan bv Nederland.

Gangsters

Chicago roept nog steeds de associatie met ouderwetse gangsters op. Het was ook niet niets hoe Al Capone in de jaren van de drooglegging een groot deel van het stadsbestuur en de politie in zijn zak had. De echte ‘Scarface’ was echter moeilijk te veroordelen. Uiteindelijk werd Al Capone aangepakt door de vrijwel even legendarische politie inspecteur Elliot Ness. Ness was ongevoelig voor corruptie en stond aan het hoofd van het team dat dat de bijnaam The Untouchables kreeg. Door problemen met de Belastingdienst tot een gevangenisstraf veroordeeld.

The Drake Hotel

Het was al donker toen ik bij The Drake Hotel aankwam. Volgende ochtend was er een geweldig uitzicht over Lake Michigan. The Drake Hotel is een iconisch hotel in Chicago. De geest van Al Capone schijnt hier ‘s nachts nog rond te waren

Het onsite Coq D’or was het tweede café dat na de afschaffing van de drooglegging weer een vergunning kreeg om alcohol te schenken.

Terug naar Blairgowrie

Terug naar Blairgowrie

Vrijdag ging het van Alyth terug naar beginpunt Blairgowrie. Na aankomst in het duister was daarmee de Cateran Trail afgerond. Geen overnachting in kasteel of Country House, maar een van de goedkoopste hotels van het dorp.

Langste etappe van de Cateran Trail met uiteindelijk ruim 32 kilometer. Dit met flink wat klimmen en dalen door de heuvels ten noorden van Alyth, ging het via  the Bridge of Cally terug naar Blairgowrie. Ondanks voorspelde regen hebben we de hele dag geen regenkleding nodig gehad.

Afwisseling

De Cateran Trail bleek een erg afwisselende route te zijn. Het lopen van deze route heeft bovendien meer inzicht gegeven in de redelijk ingewikkelde geschiedenis van Schotland.

 

Zoals eerder gezegd loopt de route van de Cateran Trail via de routes die de Caterans (notoire veedieven rond 1600) gebruikten. Vrijwel iedereen was in die tijd gewapend in Schotland.

Iedere dag biefstuk

In het gebied van de Black Angus staat biefstuk vrijwel altijd op het menu. Na Argentine moet dit volgens mij de beste plaats zijn om biefstuk te eten (niet uit de roomboter natuurlijk).

Naast biefstuk ook genoten van fazant, grouse, hert, haggis en zalm bij het avondmaal.

Van Kirkton on Glanisla naar Alyth

Van Kirkton on Glanisla naar Alyth

Alyth was de volgende stop op de route van de Cateran Trail. Na een prima ontbijt in het Glenisla Hotel (two eggs on toast) gingen we weer op pad. Een wat langere maar vrij eenvoudige route.

Dit deel van de Cateran Trail ging omhoog via moorland zuidelijk van Kirkton of Glenisla en gaf hier en daar mooi uitzicht. Vervolgens via paden en tracks naar het dorpje Alyth.

Na ongeveer 30 kilometer lopen konden we ons melden bij het Lands of Loyal Hotel. Even het dorp in geweest daarna. Vervolgens terug naar het hotel voor het diner.

Dress code in the country

Dress Code is ‘In the country’ gelukkig niet snel een probleem. Wat modder meedragen lijkt soms zelfs status bevorderend te zijn. Natuurlijk liefst wel uitdoen bij de voordeur. Eigenlijk zoals in Wales vorig jaar, toen we aankwamen bij Mellinton Hall Contry House.

Dining room Alyth

Geweldig diner in het Lands of Loyal Hotel; gerookte Schotse zalm en als hoofdgerecht weer Black Angus sirloin van de grill.

Ondanks de spoken prima geslapen. Alleen een keer wakker geworden toen er ‘s nachts op de deur geklopt leek te worden 🙂

Breakfast

Ontbijt is in de UK een stuk belangrijker dan op het continent. Full English breakfast, of hier in Schotland een full Scottish Breakfast, benaderd wat we in NL als warme avondmaaltijd zouden beschouwen.

Breakfast in het Lands of Loyal Hotel was de volgende ochtend ook niet mis. Een van de opties was gerookte Schelvis met gepocheerde eieren, en toast natuurlijk.

Naar Kirkton on Glanisla

Naar Kirkton on Glanisla

Naar Kirkton on Glanisla was het flink doorstappen vanaf Dalmunzie Castle. Gelukkig is dat precies wat we willen doen.

Just another day in the Highlands. Omhoog, een stukje omlaag.Weer verder omhoog. Modder, gravel, bos, weiland, onrustige koeien. En de hele dag buiten in zon en regen. Met meestal flink wat wind.

Lees Meer Lees Meer

Dalmunzie Castle – Van Kirkmichael naar Spittal of Glenshee

Dalmunzie Castle – Van Kirkmichael naar Spittal of Glenshee

De tweede etappe van de Cateran Trail zou dinsdag wat steviger worden. In de winter niet te doen zonder pickel en stijgijzers … Viel uiteindelijk enorm mee. We waren vroeg genoeg in de buurt van Dalmunzie Castle om de standing stone bij het kerkje van Spittal of Glenshee te bezoeken.

Spittal of Glenshee standing stone
De standing stone bij het kerkje van Spittal of Glenshee.

Lees Meer Lees Meer

Blairgowrie

Blairgowrie

Zondagavond aangekomen in Blairgowrie. Het was een ontspannen dag doordat het verplaatsen vooral per bus heeft plaatsgevonden.

Vanaf Pitlochry naar Perth was de bus vervangend vervoer, omdat er aan het spoor werd gewerkt. Vanaf Perth verder met een ander bus naar Blairgowrie.

Ingechecked in het hotel. ’s avonds Brits avondeten met High Tea in een ander hotel.

Blairgowrie high tea

 

Pitlochry eindpunt van de Rob Roy way

Pitlochry eindpunt van de Rob Roy way

The Rob Roy Way is afgerond. Zaterdagmiddag kwamen we aan bij het War Memorial in in Pitlochry, het eindpunt van de route.
Pitlochry war memorial

Water en modder

De ondergrond was heel wat natter dan normaal, volgens een medewandelaar. Veel regen natuurlijk eerdere dagen. En veel regen heeft veel modder als gevolg.

Regen, modder en zonneschijn. Niets te klagen. Een mooie en afwisselende route door het gebied van Rob Roy.

Wie was Rob Roy eigenlijk?

Rob Roy MacGregor (Glengyle, gedoopt op 7 maart 1671 – 28 december 1734) zou je heel kort kunnen karakteriseren als een Schotse Robin Hood.

Rob Roy was van adellijke afkomst. Titels en de bezittingen werden de familie echter ontnomen omdat hij en zijn familie meevochten met Jacobus II van Engeland tijdens de Jacobietenopstand. Ze werden verslagen door Willem III van Oranje, die ook koning van Schotland was.

Rob Roy leefde met zijn aanhangers hierna als veehandelaren en bewakers van landerijen, maar wel op een manier die op hedendaagse maffia-praktijken lijken. Boeren konden tegen betaling voorkomen dat hun dieren gestolen werden. Er ontstonden problemen toen hij grote sommen geld had aangenomen van de hertog van Montrose om zijn vee te verhandelen. Toen hij echter 1000 pond niet kon terugbetalen werd hij vogelvrij verklaard. Hij moest vluchten en leefde verborgen in the Highlands.

De schrijver Sir Walter Scott werd geïnspireerd door de verhalen rond Rob Roy en schreef een roman over hem. Door Walter Scott is Rob Roy wereldberoemd geworden buiten de Highlands.

Zondag

Zondag gaan we in Pitlochry op de trein en de bus. Naar het beginpunt van the Cateran Trail.

The Birks of Aberfeldy

The Birks of Aberfeldy

Vrijdag ging het van het Kenmore Hotel naar Aberfeldy. Ruim na breakfast de deur uit.

Vanuit Kenmore was het eerst ongeveer 300 meter klimmen om weer op de route van de Rob Roy Way te komen. Vervolgens een vrij ontspannen tocht van ongeveer 19 kilometer naar Aberfeldy.

Het staartje van de route van vandaag was bijzonder door de watervallen bij de Birks of Aberfeldy. Het is ook hier waar de dichter Robert Burns inspiratie op deed voor The Birks of Aberfeldy.

(meer foto’s volgen nog)

Kenmore Hotel

Kenmore Hotel

Vanavond aangekomen in het Kenmore Hotel in Kenmore Schotland. Zelfs vroeg op schema. Flink tempo gehouden op het eerste deel over de pas. De kilometers (36) daarna verliepen relatief vlot door verharde ondergrond.

Ook het weer speelde mee. Een beetje nattigheid, maar geen echte zware regen.

Lees Meer Lees Meer