Vrijdagmiddag vanuit Chicago aangekomen in Seattle. Binnen hetzelfde land was dat ruim vier en half uur vliegen en twee tijdzones verder. Het verschil met Nederland is hier 9 uur. Dat wil zeggen dat alles hier 9 uur later is.

Vanaf Seattle Tacoma Airport, afgekort als Seatac, was het eenvoudig om met de metro tot vlak bij het hotel The Arctic Club Seattle te komen. Buiten de metro wel over de junks en daklozen stappen. Maar dat zijn hier over het algemeen geen mensen waar je bang voor hoeft te zijn. Genoeg politie in de buurt ook op een vrijdagavond.

The Arctic Club Seattle

Ingecheckt bij The Arctic Club in Seattle. The Arctic Club is tegenwoordig van Hilton, maar was oorspronkelijk (vanaf 1912 geloof ik), een sociëteit voor relatief gefortuneerde Goldrush veteranen uit de tijd van de Klondike Goldrush. Het noordelijke zit helemaal in de architectuur verwerkt. Van walrus koppen tot marmer uit Alaska.

Niet rijk geworden met de Goldrush, maar als ‘Gold Member’ van Hilton was ik natuurlijk ook welkom. Zodoende ook weer een ‘gratis’ upgrade gekregen. Punten sparen heeft zo nu en dan een voordeel, vooral als het steeds sneller gaat.

Gold The Arctic Club Seattle

Als je min of meer op je tandvlees loopt maakt een kamer met balkon overigens niet veel uit. Als er maar een bed staat er ‘s morgen iets van koffie kan zijn op de kamer.

The Arctic Club Seattle Bed

Koffie?

Seattle is de hometown van koffie-keten Starbucks. Dus zelfs de koffie op de kamer was prima in orde. Het lijkt ook wel de koffiestad van Noord Amerika te zijn. Tegenover het hotel stonden vrijdagochtend ongeveer 15  mensen in de rij om ergens koffie te kunnen gaan drinken.

coffee