Na een eenvoudig doch voedzaam ontbijt in The Crossed Keys zijn we dinsdagochtend vanuit Llanymynech op pad gegaan richting Chirk.
Eenvoudig breakfast …
Tochtje kwam uit op 27 kilometer, door klimmen, dalen, modder etc een dagvullend programma. Fijne wandeldag. Echt herfstweer met in de loop van de middag wat zon.
‘s Avonds ingecheked in The Hand Hotel in Chirk. In de lobby kwamen we later opnieuw twee wandelaars uit Zwitserland tegen die we voor het eerst hadden gesproken in Mellington Hall.
Maandag liep de route langs de river Severn en voor een groot deel via het jaagpad langs het hoger gelegen Montgomery Kanaal. Ongeveer 23 kilometer van Welshpool naar Llanymynech.
Min of meer een rust-dag door het vlakke karakter van de route. Ook wat het weer betreft was het rust-dag. Geen geen regen van betekenis. Wel opvallend kouder vergeleken met eerdere dagen.
Onderweg kwamen we langs en door enkele ondergelopen weilanden. Nat, maar gelukkig verder zonder problemen.
Onderkomen in The Crossed Keys in Llanymynech is basic. Maar droog, warm en er is internet.
Na een English Breakfast in de B & B in Montgomery zijn we zondagochtend vertrokken richting Welshpool.
Een rustige aanloop in de regen naar de eerste beklimmingen van de dag. Na de min of meer gedwongen slak-dag van zaterdag zijn we vanaf nu weer in ieder geval weer goed op pad.
Onderweg kwamen we vandaag niet veel mensen tegen. Wel twee dames die onze etappe hardlopend deden. Trail-running, dat is hardlopen door modder en over heuvels etc.
Verder vooral koeien en heel veel schapen in de weilanden die we regelmatig doorkruisen. Ook veel eekhoorns die nog druk in de weer zijn om hun wintervoorraad aan te leggen.
Bloodiest Battlefield
Buiten een stuk buiten Montgomery passeerden we het bloedigste slagveld in Wales uit de tijd van de Burgeroorlog. Nadat we dit uit slagveld uit 1644 waren gepasseerd begon de eerste echte klim. Vervolgens een rustige wandeling door bossen en weilanden.
Hier werd op 18 September 1644 een slag utgevochten tussen de Royalisten en de troepen van het Parlement.
Een rustdag was het zaterdag niet, maar vergeleken met voorgaande dagen de minste dag. In afstand gezien dan (12 kilometer).
Vanmorgen vanuit Mellington Hall vertrokken naar Montgomery. Min of meer noodgedwongen, doordat we vrijdagavond geen onderkomen hebben kunnen vinden in de regio waar we na de etappe van zaterdag zouden uitkomen.
Alle tijd voor een lunch deze keer. En de tijd om de ruïnes van Montgomery Castle te bezoeken.
De ruines van Montgomery Castle
Als alles goed gaat halen we het eindpunt nog binnen de tijd die we over hebben.
Eind van de middag hebben we onze bagage en schoenen afgegeven bij de B & B waar we logeren. Vervolgens in hotel The Royal Oak onder een paar pints ale de planning voor de komende dagen doorgenomen.
Avondeten was deze zaterdag min of meer het tegenovergestelde van de vorige dag. Maar daardoor niet minder.
Vrijdag was het wel veel water. Niet alleen van boven, in de hogere gebieden vooral zijwaarts door een stormachtige wind.
Na een stevig ontbijt in George and the Dragon vertrokken we eerder vrijdagochtend in de de verkeerde richting. Enige onduidelijkheid doordat een andere route hetzelfde symbool heeft (een eikel).
Vervolgens kwamen we via een omweg langs het Offa’s Dyke Path Information Centre. Knighton ligt precies op het midden van Offa’s Dyke Path. …
Donderdagavond zijn we aangekomen in Knighton. De plaatsnamen Kington en Knighton lijken inderdaad verwarrend veel op elkaar.
We logeren hier in de George and the Dragon Inn. Joris en de Draak in het Nederlands. Wales is natuurlijk historisch ridder gebied. De draak is bovendien het symbool voor Wales.
Knighton is letterlijk het middelpunt van Offa’s Dyke Path. We zijn nu wat afstand betreft op de helft van de hele route. Hier in Knighton is ook het Offa’s Dyke Centre, dar gaan we vrijdagochtend natuurlijk nog even lang.
Route van vandaag was uiteindelijk niet zo ‘Soul Destroying’ als onze collega wandelaar, die we de vorige dag vanuit tegenovergestelde richting tegenkwamen, het noemde.
Het is allemaal niet erg moeilijk. Gewoon je ene voet voor de andere zetten (ongeveer 39.000 keer vandaag)
Door de regen was het uitzicht deze donderdag wat minder. Maar er waren onderweg wel erg mooie regenbogen te zien.
Zo nu en dan lopen we ook door weilanden waar ook een stier graast. Altijd wel iets om alert op te zijn.
Beware of the Bull …
Morgen, vrijdag, staat het laatste stukje Black Mountains op het programma. De verwachting is dat het de hele dag zal regenen. Gelukkig heeft het weer geen invloed op ons humeur. Alleen onweer zou een beetje lastig zou kunnen worden op enige hoogte, maar dat duurt meestal ook geen uren.
Woensdagavond zijn we aangekomen in Kington. Onderweg een herfstige omgeving, maar zo nu en dan bijna zomerse temperaturen ondanks een stevige herfstige wind.
Vandaag, donderdag, na het ontbijt verder naar Knighton. Van Kington naar Knighton is ongeveer 23 kilometer lopen. Een Wandelaar die we woensdagmiddag tegenkwamen omschreef dit gedeelte van Offa’s Dyke Path als ‘Soul Destroying’, vanwege het vele herhaaldelijke klimmen en dalen.
De bagage wordt vandaag in ieder geval extra goed ingepakt met de regenkleding bovenin de rugzak. Later op de dag lijkt het weer flink om te gaan slaan. Komende vrijdag wordt er zelfs noodweer voor het grootste deel van de dag verwacht. Toevallig juist de dag van de zwaarste etappe van Offa’s Dyke Path.
Het verblijf in The Old Pandy Inn was geweldig. Zoiets als een oude herberg, een beetje een huiskamer voor reizigers en mensen uit de omgeving. Kompleet met functionele open haard. Geen luxe, wel prima eten en gastvrijheid.
Internet was zo nu en dan wel een probleempje. Gelukkig bood iemand mij aan gebruik te maken van zijn mobile 4G hotspot. Na de internet beslommeringen waren we eindelijk op pad.
Via een van de eerste Black Mountains naar Hay-on-Wye. In mijn proloog berichtje stelde ik nog dat we in een dag over de Black Mountains zouden trekken. Dat is, gelukkig, onjuist.
Vandaag vanuit het zuiden gezien over de eerste Black Mountain. We hadden geweldig helder weer waardoor we de de route over het hoge gedeelte hebben kunnen lopen. Bij slecht weer is dit geen feest en bij erg slecht weer vrijwel onmogelijk. Gelukkig konden we de alternatieve route, langs de voet van de berg, links laten liggen.
Zelfs op een mooie dag als vandaag was de wind behoorlijk fel.
Begin van de dag was flink klimmen en eind van de dag was flink dalen. De meeste kilometers werden gemaakt op het plateau. Daar kwamen we ook nog een wandelaar uit Vancouver tegen. Hij liep Offa’s Dyke Path in de tegenovergestelde richting.
Na ruim 8 uur lopen was The Old Black Lion in Hay-on-Wye het eindpunt voor deze dag.
Maandag was prima wandelweer. Het is ondertussen volop herfst in Wales en Engeland. De route van ongeveer 29 kilometer liep vandaag van Monmouth naar Pandy. Een dorpje van enkele huizen aan een doorgaande weg.
Onderweg kwamen we naast veel natuurschoon ook genoeg geschiedenis en wildlife tegen. Ook een waakhond, die na nadere kennismaking het liefst met ons was mee blijven lopen. Gelukkig kon hij uiteindelijk niet verder mee doordat de hele route gekenmerkt wordt door veel hekken en poortjes om het vee op de juiste plaat te houden. Ik zag mezelf al kilometer terug lopen, met hond naar boerderij.
The White Castle
De ruïne van The White Castle was erg indrukwekkend. De geschiedenis van dit oorspronkelijk Normandische kasteel gaat terug tot 1066.
Naast hier en daar even rondkijken bestaat de dag vooral uit uit lopen. Aardig klimmen en dalen over het algemeen.
Vandaag, zondag, was de eerste echte etappe van Offa’s Dyke Path. Vertrekpunt was Chepstow. Met prima herfstweer ongeveer 30 kilometer gelopen, over heuvels en door dalen. Mooie herfstige omgeving.
Het kasteel van Cepstow
De route is vrijwel overal goed aangegeven. Een keer ongeveer een kilometer verkeerd gelopen.
Uitzicht vanaf The Devil’s Culprit. Monnikken van het klooster in het dal geloofden dat de Duivel vanaf deze plek predikte om hen in verleiding te brengen.
Onderweg ook geëxperimenteerd met liver trackers op Garmin sporthorloges en de iPhone. Duur van de etappe oversteeg de capaciteit van mijn Garmin. Die was ook net niet helemaal opgeladen.Ook het tracking-systeem van op de iPhone gaf er voor Monmouth de brui aan.
The Punch House in Monmouth
Het plaatsje Monmouth was vandaag het eindpunt We logeren hier in The Punch House, een historische Inn uit de 17e eeuw. Niet bijzonder in deze regionen lijkt het.
Eenvoudig maar prima gegeten in The Punch House. Regionale cask ale maakten het compleet. Cask ale is erg populair in de regio. Licht bier dat ook een beetje aan cider doet denken.
Maandag weer verder. Dan is Pandy de eindbestemming.
