Sneeuw, daarvoor ben ik uiteindelijk in Lillehammer. Vandaag , zaterdag, de hele dag de tijd om na twee jaar weer mijn langlauf skills weer up to date te krijgen.

Nog geen haast met een huurauto overigens. In het centrum van Lillehammer kan je je ski’s al onderbinden. Er gaan prima bussen naar de wat hoger gelegen gebieden.

Vanmorgen eerst een rondje rond Lillehammer. Dat ging helemaal niet slecht. Vooral vergeleken met de eerste dag hier twee jaar geleden. Eerste dag was toen erg krampachtig.

Na een prettig rondje vervolgens meteen maar omhoog naar het Olympisch ski stadion. Als langlaufer gebruik je natuurlijk geen stoeltjes- of sleeplift om boven te komen. Twee jaar geleden ging ik daar nog net de auto naartoe. Maar nu de auto het leven heeft gel

Geen hooggebergte, maar de temperatuur vloog naar beneden met ieder tien meter stijging. Foto’s maken zonder handschoenen ter hoogte van het Olympisch parcours betekende minsten een half uur steenkoude vingers.

Vanaf het Olympisch parcours ging het natuurlijk erg snel naar beneden. Wel wat preventief remmen, er kwamen nog steeds langlaufers omhoog. Afdalingen zijn ook niet te vergelijken met ski-hellingen. Meer ruime bospaden eigenlijk, waar het wel erg hard naar beneden kan gaan doordat je niet kan zig-zaggen.

Half vijf weer in Lillehammer. Door de aanhoudende sneeuwval kon ik zo het dorp binnen skiën. Bij de super wat proviand voor vanavond en zondag gekocht. Avondeten is een beetje hotel-survival, maar wel zo gezond vergeleken met iedere avond pizza of iets dergelijks eten. Ook gezond voor het budget natuurlijk. Vooral in Noorwegen.

Gelukkig is het ontbijt hier gezond en overvloedig. Wortels, rode biet, veel gerookte vis (natuurlijk) en veel volkoren. Can’t wait till morning 🙂