De zon scheen vandaag uitbundig, dus tijd voor wat meer kilometeres dan gisteren. De tocht van Mevagissey naar Portloe. 22 km hellinkje op en hellinkje af (198 etages (!), over en langs randen van de cliffs en na weer een bocht naar rechts verstopt tussen 2 ‘ bergwangen’ mooie inhammen geflankeerd door vileine zwarte stenentandjes, met daartussen knappe zandstrandjes of een haveningang naar een klein pitoresk vissersdorpje.
Vergeleken met dinsdag was de route van woensdag niet lang, maar evengoed geen lichte wandeling. De wind was sterk tot stormachtig met veel regen. Hierdoor waren de paden vooral in de beklimmingen en afdalingen veranderd in glijbanen.
Door het natte weer hebben we niet heel veel foto’s van het dagprogramma van woensdag.
Na een zonnige dag met nog meer klimmen en dalen dan maandag, zijn dinsdagavond aangekomen in Carlyon Bay. …
Was zondag binnendringend vocht in de apparatuur nog een probleem. Maandag was er door de felle zon zelfs sprake van lichtelijke oververhitting, doordat iemand een beetje laat een petje opzette. …
En een beetje regen. Dat was wat zondag een uitzicht belemmerde dat, volgens verschillende mensens die we zijn tegengekomen, bijzonder de moeite waard moet zijn.
Ondertussen zijn we vanuit Plymouth aangekomen in het dorpje Portwrinkle. Een tochtje van ruim 27 kilometer. …
Zoooo, wat hakt dat er in. Appelcider als je dorstig en hongerig bent. Gelukkig hoefden we ’s middags alleen wat rond te sjokken in Plymouth. Wat we daarna hadden moeten doen was een potje bowlen op The Hoe, een groot groen park met mooi uitzicht over het kanaal. Dat deed Sir Francis Drake ook, voordat hij de Spaanse Armada in mootjes hakt in 1588. Indrukwekkend levensverhaal van die Drake trouwens. Zeevaarder, piraat (flink huisgehouden in Panama), ontdekker (eerste Engelsman die de wereld rondvoer. Een replica van zijn schip, The Golden Hind hebben we nog in Brixham gezien, 2 jaar geleden) , gezant van Elizabeth 1.